บทที่ 20 บทที่ 2 ไม่ใช่คนขี้แพ้

บทที่ 2 ไม่ใช่คนขี้แพ้

ร่างเพรียวระหงเดินนวยนาดลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์สุดหรู เสียงฮัมเพลงในลำคอของเธอทำให้พวกผู้ใหญ่ที่นั่งคุยกันอยู่กลางบ้านหยุดพูดและหันมามองเธอเป็นตาเดียว

“หมิว...มาสวัสดีท่านวิโรจน์สิลูก เดี๋ยวสักพักลูกชายท่านจะมา...” คนเป็นพ่อเอ่ยเรียกลูกสาวที่แต่งตัวสวยลงมาจากบนบ้านด้วยน้ำเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ